Nowy Sacz - Klasztor i kosciol popijarski
 
Adres:  ul. Pijarska 1
 
   
 
   "Budowe murowanych kosciola i klasztoru z przeznaczeniem na swoja siedzibe w Nowym Saczu podjely starosadeckie klaryski przed 1670 r., sytuujac je na Biskupiem w poludniowo-zachodniej czesci miasta, w obrebie murow fortecznych. Zaniechana budowe przejeli OO Pijarzy, dorowadzajac w niedlugim czasie jej wznoszenie do konca. Zamiarem ich bylo stworzenie w Nowym Saczu szkoly meskiej na wzor pijarskiego kolegium w Podolincu.
   Kosciol otrzymal wezwanie sw. Norberta i sw. Jana Kalasantego. Byl niewielki, jednonawowy z malymi oknami, na planie prostokata, z polkoliscie wydzielonym prezbiterium. Posiadal 20 m dlugosci i 9 m szerokosci. Nakrywalo go sklepienie beczkowe. Zwrocony byl ku poludniowi, od strony wschodniej przylegal bezposrednio do ulicy (stad wywodzi sie nazwa ulicy Pijarskiej).
   Budynek dwukondygnacyjny klasztoru powstal po zachodniej stronie kosciola, a w jego sklad wkomponowana zostala baszta muru obronnego. Obszerny ogrod okalal to zalozenie zakonne. Otwarcie szkoly nie zostalo przez pijarow zrealizowane. Zakon zostal - jak i inne na skutek kasaty jozefinskiej - zniesiony w 1785 r. Przy koncu swego istnienia liczyl 5 kaplanow i 2 braci zakonnych.
   Zabudowania poklasztorne zamienione zostaly przez zaborcze wladze austriackie na magazyny wojskowe. Do przeksztalconego remontem poklasztornego budynku wprowadzono w 1818 r. c.k. urzad cyrkularny, a I i II pietro zajelo utworzone 4 listopada 1818 r. 6-klasowe gimnazjum z niemieckim jezykiem nauczania, ktore w tym budynku pozostawalo do 1855 r.
   Kosciol popijarski byl kaplica szkolna dla gimnazjum, po 1855 r. kaplica wiezienna.
   Polskie ruchy wolnosciowe w Galicji sklonily zaborce do przeksztalcenia popijarskiego klasztoru w wiezienie. Powiekszyli budynek o jedna kondygnacje.
   Okupant niemiecki nadbudowal trzecie pietro nad istniejacym wiezieniem i poszerzyl je o boczne skrzydlo. Wiezienie to bylo miejscem kazni w latach 1939-45.
   Kosciol poklasztorny ustapil miejsce wzniesionemu po 1889 r. gmachowi sadu. Przyziemie prezbiterium kosciola bylo widoczne jeszcze w 1945 r."
 
 
Zrodla:

- Nowy Sacz, Przewodnik po zabytkach, PTTK "Beskid", Nowy Sacz 1994 r.
 
 

Powrot do Zabytkow Miasta Nowego Sacza 


For additional information on this page send e-mail to Romuald.K.Bernacki 
This page was created by Romuald K. Bernacki and last modified Sunday 27th July 1997